Efendim! Ýyki doðdun…

Sana iyki doðdun bile diyemedik. Çünkü öyle bi dünyaya dalmýþýz ki aklýmýza sen gelmiyorsun ki senin doðum günün gelsin. Sen hani dedin ya: “Hiç ölmeyecek gibi bu dünya için, yarýn ölecekmiþ gibi ahret için çalýþýn.” Bizlerde senin ümmetin olarak sadece bu dünya kýsmýný hayata geçirdik. Neden bu vakitte doðdun. Seçimleri bi geçseydik ya da iþ meþguliyetimiz olmasaydý… Neden???

Ýyki doðdun Ya Rasulüllah!!!

Belki diyorsun sizler benim kardeþlerimsiniz diye.. Ama acaba biz sana kardeþ olabildik mi? Seni hatýrlamadan sana kardeþ olabilir miyiz? Bilmiyorum… Ahrette yüzüne nasýl bakacaðýz. Yüzümüz olacak mý? Bilmiyorum.

Ýyki doðdun Ya Habibullah!!!

Ahrette günahlarýmýzý gördüðümüzde koþacaðýmýz kiþi sensin. Senden þefaat dileyeceðiz. Senin ümmetindeniz diyeceðiz, bizi hatýrlamaný isteyeceðiz.  Ama bizse seni hatýrlamadýk. Peki, sen bizi hatýrlar mýsýn Ya Rasulüllah? Bilmiyorum!!!

Ýyki doðdun Efendiler Efendisi!!!

Bu dünya senin yüzü suyu hürmetine yaratýldý. Rabbim sana Habibim dedi ve seni asla unutmadý. Bizlerse dünya hayatýna öyle daldýk ki seni hatýrlamak aklýmýza bile gelmedi. Biz seni hatýrlamayý aklýmýza bile getirmezken sen bizi hatýrlamayý aklýna getirir misin?

ÝYKÝ DOÐDUN!!!

Biliyoruz ki sen seni hatýrlamayan ümmetini hatýrlarsýn.  Biliyoruz ki sen ümmetini hiç unutmazsýn. Çünkü sen ümmetim olmadan cennete girmem diyorsun. Biz seni unutsak da dünya hayatýna dalsak da sen bizi unutma… Çünkü ümmetin sana muhtaç…

Ýyki doðdun!